Na razie niestety nie, mamy kilka innych tytułów w kolejce, więc Agorę raczej odpuszczamy 🙁
– W.

Polecam gorąco! Jednak to znów trochę wyższa półka: dłuższe i trudniejsze od Osadników. I znów: na półce jest miejsce dla wszystkich trzech gier 😉
– W.

Dzięki za odpowiedz, nie znałem Pola Arle ale wygląda naprawdę interesująco, z tym że mam coraz większy dylemat:))))))

Oj, źle trafiłeś, bo nienawidzę Agricoli 😀
Grałem raz, była brzydka, nieintuicyjna, miała zbyt wiele ograniczeń (uciążliwe karmienie, ujemne punkty na koniec za wiele rzeczy). Mocno się przy niej wymęczyłem. Z drugiej strony bardzo podeszły nam Pola Arle (ale są tylko do 2 graczy). O ile do Agricoli już z własnej woli raczej nie siądę, to Pola mają stałe miejsce na naszej półce 😉
– W.

Dziękuję za odpowiedz, a co sądzisz o Agricoli?

Bierz obie! 😉

7 CŚ: Pojedynek jest prostsze, mniejsze, trochę tańsze i szybsze. Gra polega głównie na zbieraniu zestawów kart – zamiast jednej partii Osadników uda się pewnie zagrać ze 2, może nawet 3 w Pojedynek. Potrzebuje on też mniejszego stołu.

Osadnicy: NI to gra większa, dłuższa i bardziej złożona. O ile Pojedynek to niemal głównie symbole, w przypadku Osadników jest sporo czytania kart, z czasem niektóre karty też mogą wymagać zaglądania do sieci w poszukiwaniu odpowiedzi dotyczących ich działania z innymi (jak coś chętnie pomogę).

W kolekcji planszówek powinno być wystarczająco miejsca dla obu tytułów, wszystko zależy więc od tego, jakie macie wymagania 😉

– W.

Fanem klasycznych 7 Cudów nie jestem (Kasia tez nie ;)), więc gdybym miał wybierać, to zawsze sięgnąłbym po Pojedynek 😛
Nie mam jednak, czy dla dziecka nie będzie to zbyt "sucha" i nudna gra.
– W.