Komentarze do: Spartacus: A Game of Blood & Treachery – recenzja

Autor: Darek

Darek — Mon, 27 Apr 2020 15:19:47 +0000

Mimo bardzo dobrych recenzji m.in. tej, to w naszym gronie gra kompletnie nie siadła, nie potrafimy się między sobą dogadać i nie czujemy klimatu tej gry. Graliśmy jedynie dwa razy i nie wiem czy dać tej grze jeszcze szansę. Generalnie gramy w eurosuchary i może w tym problem jest?

Autor: Planszówki we dwoje

Planszówki we dwoje — Wed, 09 Oct 2019 19:39:04 +0000

W odpowiedzi do Anonimowy.

W sieci może gdzieś jeszcze być FAQ, które robiłem razem z Bartkiem dla Games Factory. Wyjaśniał on sporo nieścisłości i drobnych błędów polskiej wersji. A sama gra miodna, chociaż my gramy standardowo z oszukiwaniem się z wpływami 😀
Fajnie że się podoba, była to jedna z pierwszych planszówek, w których się zakochałem 😀
– W.

Autor: Anonimowy

Anonimowy — Wed, 09 Oct 2019 13:09:23 +0000

Ta gra miażdży! Mój/nasz zdecydowany numer jeden, w który od pół roku gramy minimum 1x w tygodniu (najczęściej w 4 osoby). Jestem wielkim fanem, od razu kupiłem oba dodatki i toczymy 3-godzinne boje. W związku z niejasnymi opisami kart mamy swoje home rules, które tyczą się także innych rzeczy: np. nie używamy w ogóle specjalnych zdolności rodów, bo po pierwsze – niektórzy gracze zyskują przewagę (nierówne zdolności), a po drugie – wtedy nie ma sytuacji, że ktoś kończy grę z zaskoczenia dzięki zdolnościom. W naszej zaawansowanej czwórce trudno jest wygrać, bo wszyscy zręcznie ściągają zawodnika w dół, nie da się więc wygrać z zaskoczenia (ustaliliśmy też, że karty reakcji można zagrywać z poparciem innego gracza, czego niby instrukcja zabrania, dzięki temu każdy może dostać nóż w plecy, gdy zbliża się do końca rozgrywki). Szczerze mówiąc, jeśli wydano by kolejne dodatki do tej gry to biorę w ciemno. P.S. co ciekawe w grze stosujemy niepisaną zasadę fairplay, tj. nie ma takiej sytuacji, że mówię o zagraniu jednej karty, dostaję wpływ, a zagrywam inną (już bym drugi raz pewnie wpływu nie dostał). Nawet bez tego gra ocieka w intrygi, zwady i przeciąganie liny. Oj ciężko się często pogodzić z porażką na arenie, atakiem na siebie w fazie intrygi itp. Emocje sięgają zenitu, dlatego ta gra taka cudna 🙂 P.S. we dwójkę też kilka razy graliśmy, ale oczywiście wtedy nie ma mowy o udzielaniu sobie wpływów. Na siłę da się jednak zagrać 🙂

Autor: Planszówki we dwoje

Planszówki we dwoje — Mon, 23 Jul 2018 08:49:40 +0000

W odpowiedzi do Anonimowy.

Spartakus był chyba jedną z pierwszych gier +3 opisaną na blogu i otworzył nowy rozdział w historii strony! Nazwa oznacza już bardziej dwa punkty widzenia, niż recenzje gier tylko dla 2 albo 2+ osób ;).
– W.

Autor: Anonimowy

Anonimowy — Fri, 20 Jul 2018 07:54:40 +0000

"Planszówki we dwoje" a gra jest na minimum trzech graczy. Czuje się oszukany xd

Autor: Planszówki we dwoje

Planszówki we dwoje — Thu, 22 Sep 2016 21:40:18 +0000

W odpowiedzi do Anonimowy.

W Spartacusa nie da się niestety grać we dwoje. Podstawka przeznaczona jest dla 3-4 osób, dodatki zwiększają tę liczbę (o 2 Węże i Wilk, o 1 Cień śmierci). Sami najchętniej siadamy do Spartacusa co najmniej we 4 🙂
– W.

Autor: Anonimowy

Anonimowy — Thu, 22 Sep 2016 21:36:30 +0000

Dziękuję za podęcie rękawicy i za recenzję. A jak gra sprawdza się na 2 osoby? Czy możliwa jest taka rozgrywka i czy daje ona satysfakcję? W kontekście zbliżającej się kampanii na wspieram.to to bardzo pożądana wiadomość.