Oj, jakoś nie wyłapałem tego podczas sprawdzania tekstu. Dzięki, naturalnie chodziło o to, że karty odpadają przy 2/3 graczach, a przy czterech są. Poprawiam!

Podobno w docenieniu Inisa pomaga zrozumienie mechanizmu pasowania i tego, że jest on "aktywną" częścią gry. Gdzieś mi mignęła opinia, że właśnie z tym nowi gracze mają największe problemy, przez co nie mogą docenić gry (np. rozpoczynają walkę w pierwszym ruchu i zostają bez kart itd.).

Życzę powodzenia z przekonywaniem współgraczy/znalezieniem nowych chętnych, bo gra jest warta tego, by lądowała na stole na każdym spotkaniu! 😛

– W.

Nas akurat żadna z trzech wymienionych przez Ciebie gier nie porwała – Cyklady są zbyt wolne przez licytację, Chaos chaotyczny do ogarnięcia, z BR nie zaiskrzyło. Inis bardzo fajnie śmiga we dwoje i troje, ma proste zasady a wszystko opiera się na kartach. Czuć w tym trochę świeżości, system walki jest fajny. Wydaje mi się, że Inis jest najbardziej dynamiczną grą z wymienionych. Jeśli lubisz tego typu gry, to chyba warto – zawsze możesz poczekać na polską wersję, która powinna być trochę tańsza, albo zagrać gdzieś i ocenić. Jak pisałem w tekście – z zakupu bardzo się cieszę, długo szukałem właśnie czegoś takiego.

Bardziej niestety chyba nie pomogę :P.
– W.

Gra chyba dopiero w ostatnich dniach trafiła do sprzedaży, pewnie za jakiś cza się pokażą, o ile wydawca wysłał jakimś recenzentom (zakładam, że chociaż kilku dostanie) :).
– W.

Dzięki za dobre słowo! Semper Fidelis nie mamy na celowniku. Przede wszystkim chwilowo jesteśmy dość obłożeni planszówkiami do zrecenzowania, po drugie przyznam, że średnio lubimy gry osadzone w okolicach obu wojen światowych. Są dla mnie dość ciężkie tematycznie, wolę starcia i zabijanie w realiach bardziej odległych historycznie ;).
– W.

Podobno ma pojawić się już w pierwszym kwartale 2018 :). Inis to jednak dużo wcześniejsze czasy niż Outlander, raczej epoka mitów (fabularnie nieokreślona), ale może klimaty będą zbliżone :).
– W.