NIGDY! 😀
Nie po to na początku roku wymieniałem komputer, żeby grać solo w planszówki 😉
– W.

Mimo wszystko w Terraformacji bardziej czuć ducha rywalizacji. Interakcji nie ma tam zbyt dużo, ale Osadnicy (obie wersje) mają w sobie coś takiego, że w pewnym momencie człowiek zapomina, że ktoś z nim rywalizuje 😉 Nie wiem od czego to zależy, ale przy Terraforamcji nie mam takiego wrażenia (pewnie to kwestia wspólnej planszy).
No cóż, jeżeli ktoś lubi samotne sesje pasjansa to Osadnicy są mechanicznie bardzo dobrą grą 🙂

Po sobie widzę, że coraz częściej ciągnie mnie do euro, w którym jest mało/brak interakcji albo jest ona taka nieinwazyjna (tutaj akurat jest w ogóle niepotrzebna) – każdy dziobie sobie swoją część stołu, liczy się pomysł i jego wykonanie, a nie jeszcze fart, że przeciwnicy nic nie zniszczą. Coś jak w Terraformacji Marsa, w której dawka negatywnej interakcji jest wg mnie akuratna. Kasia wspominała, że gdzieś tam na Zachodzie recenzenci dają Królestwom Północy 10/10 – do tak idealnej gry im daleko, ale to i tak bardzo dobra planszówka (naturalnie wg mnie 😛 ).
– W.