A, to się nie dziwię, bo mój gust z Vasela rozjeżdża się dość często. No ale też jak sam wspomniał grał tylko z jednym modułem (dowolny polski recenzent zostałby za takie coś pewnie zjechany przez pół środowiska 😉 ).

Co do zarzutów:
– losowość – sam przyznał, że można sobie z nią poradzić żetonami, poza tym pomaga tutaj fakt, że kupione karty kładzie się na wierzch talii; oglądając rozgrywkę na Gramy spodziewałem się, że będzie dużo bardziej losowa (co w grze euro na ogół mnie drażni), ale tutaj jest ok;
– dobór kości – faktycznie nie jest to mega ważna decyzja (jak w niektórych innych grach), ale z prawie każdą kostką da się coś zrobić;
– ulepszenia – no tutaj to nie do końca go rozumiem, że jeśli podjęło się złą decyzję wcześniej, to może mieć ona konsekwencje później – tak to już jest w grach euro.

Absurdalne było już początkowe porównanie, że gra przypomina Szarlatanów, bo tam dobiera się żetony, a tutaj karty. Niestety mam wrażenie, że Vasel zagra jedną partię i na tej podstawie wyrabia sobie opinię (oczywiście mogę się mylić, nie śledzę go raczej zbyt uważnie).

Zawsze też warto sprawdzić grę samemu na jakiejś imprezie, w knajpie z planszówkami itp.
– W.

pewnie chodzi o reckę Vasela.

Dzięki! TOP 2019 będzie najprawdopodobniej jeszcze w lutym, mamy na głowie trochę spraw prywatnych, przez co złapaliśmy laga (malowanie, wymieniamy komputer itd.).
– W.

Podrzuć linka, to rzucę okiem i zobaczę czy mogę się do tego odnieść jakoś 🙂
– W.