<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Imagine Realm &#8211; Planszówki we dwoje</title>
	<atom:link href="https://planszowkiwedwoje.pl/tag/imagine-realm/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://planszowkiwedwoje.pl</link>
	<description>...lecz nie tylko dla dwojga</description>
	<lastBuildDate>Tue, 08 Apr 2025 21:06:07 +0000</lastBuildDate>
	<language>pl-PL</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=7.1.4</generator>

<image>
	<url>https://planszowkiwedwoje.pl/wp-content/uploads/2023/02/cropped-Logo-strona-75x75.png</url>
	<title>Imagine Realm &#8211; Planszówki we dwoje</title>
	<link>https://planszowkiwedwoje.pl</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
	<item>
		<title>Wyścig odkrywców &#8211; recenzja prototypu</title>
		<link>https://planszowkiwedwoje.pl/2017/05/wyscig-odkrywcow-recenzja-prototypu/</link>
					<comments>https://planszowkiwedwoje.pl/2017/05/wyscig-odkrywcow-recenzja-prototypu/#comments</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Wiktor (Planszówki we dwoje)]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 08 May 2017 13:04:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[recenzje planszówek]]></category>
		<category><![CDATA[Imagine Realm]]></category>
		<category><![CDATA[prototypy]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://planszowkiwedwoje.pl/2017/05/wyscig-odkrywcow-recenzja-prototypu/</guid>

					<description><![CDATA[Wyścig odkrywców to gra, o której bardzo dużo dobrego słyszałem od jej autora. Ciekawie zapowiadająca się tematyka, ładne zajawki ilustracji pojawiające się co jakiś czas w sieci i intrygujący opis skusiły nas do przetestowania bardzo zaawansowanego prototypu tytułu. Mechanika jest już praktycznie dopięta, a gra przechodzi ostatnie szlify. A jako że nigdy nie byliśmy wielkimi entuzjastami przygodówek, to o pomoc w podsumowaniu tekstu poprosiliśmy koleżankę będącą fanką tego typu gier. Jej opinię znajdziecie pod koniec recenzji. Och i niech nie dziwi Was cenzura na niektórych kartach, postanowiliśmy na fotkach ukryć wartości punktowe i numery niektórych lokacji. Wiek: 10+ Liczba graczy: 2-4 Czas gry: około 90 minut Wydawca: Imagine Realm Tematyka: podróże, odkrycia Główna mechanika: ruch po planszy, rzuty kością Prototyp przekazało nam wydawnictwo Imagine Realm. Wyścig odkrywców do 7 czerwca 2017 roku można wesprzeć na Wspieram.to. Wygląd &#8211; przewidywania Wiktor: Otrzymany prototyp prezentował się bardzo fajnie. Autorowi chciało się nawet oklejać zwykły kartonik kartką z ilustracją okładki, dzięki czemu szare pudełko zyskało wygląd brązowej walizki. Bardzo dobre wrażenie robią rewersy kart, które ozdobiono świetnymi grafikami. Strony ważniejsze dla graczy, czyli te zawierające tekst i wszystkie ważne informacje wymagają jeszcze jednak trochę pracy. Przydałyby się na nich jakieś ilustracje i chociaż lekki lifting, bo odstają od reszty gry. Także karty przedmiotów zasługują na lepsze obrazki, które będą bardziej pasowały do całej oprawy. Sama plansza, jeden z głównych elementów Wyścigu odkrywców, wygląda bardzo zachęcająco, chociaż spore połacie niektórych kontynentów nie zostały zagospodarowane. Podobno ma to związek z chęcią dodania gdzieś kilku wskazówek dla graczy. Początkowo wydawało mi się też, że poszczególne ikony mogłyby być większe, ale w trakcie zabawy szybko się do nich przyzwyczaiłem. Prototyp miał trochę błędów, czy to na kartach czy też na planszy, ale autor zapewniał mnie, że teksty przejdą korektę, ikony zostaną dokładnie sprawdzone, a tory do Pekinu domalowane na planszy. Z klimatyczną oprawą gryzą się nieco zwykłe pionki, które przydałoby się zastąpić jakimiś fajnymi meeplami albo nawet figurkami (wiem, wiem, koszty produkcji&#8230;). Jeśli wszystko zostanie dopięte na ostatni guzik, to finalna wersja Wyścigu odkrywców może wyglądać naprawdę świetnie! Zasady: Wiktor: Instrukcja do gry (wczesna jej wersja), którą otrzymaliśmy była niezłym wyzwaniem. Upchnięto w niej sporo tekstu, a opisy różnych dostępnych dróg podróży szybko zaczęły mi się mylić. Po lekturze nie czułem się na siłach siadać do gry w większym gronie, więc rozegraliśmy z Kasią szybką partyjkę szkoleniową, w czasie której wszytko stało się jasne. Zabawa ma proste zasady, które chyba niepotrzebnie aż tak rozdmuchano w instrukcji. Zabrakło natomiast opisu licytacji podczas przygotowania gry, na co zwróciłem uwagę autorowi. W swojej turze każdy może wyruszyć w podróż (poruszyć się na sąsiednie pole) albo przeszukiwać/próbować odkryć lokację, w której się znajduje. Przemieszczając się niektórymi szlakami (zielone ikonki) należy przed opuszczeniem pola dobrać kartę wyprawy i sobie z nią poradzić, najczęściej testując umiejętność (rzut kością), ewentualnie odrzucając żeton flary albo decydując się na dobranie w następnej turze kolejnej karty. Niepowodzenie owocuje na ogół stratą kolejki lub też przeniesieniem do szpitala w przypadku kolejnej porażki. Podczas przeszukiwania znanych lokacji karty działają podobnie, z tą różnicą, że sukcesy nagradzane są zdobywaniem wiedzy albo artefaktów, czyli punktów zwycięstwa. Odkrywanie ukrytych miejsc polega natomiast na &#8222;wrzuceniu&#8221; się kością w odpowiedni przedział, za co otrzymuje się kartę sekretnej lokacji dającą oczywiście punkty. Grę wyposażono w dwa tryby. Łatwy to swobodne łażenie po planszy, które kończy się po 70 rundach, trudny wymaga okrążenia globu (idąc na zachód) i ponownego dotarcia do Paryża (w maksymalnie 70 rund). Gdy pierwszy śmiałek dotrze do stolicy Francji i zgarnie bonus w postaci 100 punktów wszyscy podliczają swoje odkrycia i wyłaniają zwycięzcę. Kasia: Testowa rozgrywka faktycznie była trochę &#8222;szarpana&#8221;, ale później okazało się, że zasady wcale nie są skomplikowane. Podczas pierwszej pełnej partii nowych graczy udało się wciągnąć bez problemu. Sądzę, że nawet mało doświadczeni powinni poradzić sobie z Wyścigiem odkrywców bez kłopotu (oczywiście o ile instrukcji uda się nadać bardziej przystępną formę). Rozgrywka: Wiktor: Podczas zabawy jedną z najbardziej rzucających się w oczy cech gry jest losowość. Od rzutów kostką zależy bardzo wiele, począwszy od poradzenia sobie ze spotykanymi zagrożeniami po zdobywanie nagród podczas poszukiwań. W pierwszym przypadku karty oferują często jakieś alternatywne rozwiązania, jak choćby odrzucenie flary zapewniającej automatyczne wyjście z tarapatów, posiadanie medykamentów, dzięki którym choroba nas nie złapie albo po prostu zapłacenie jakiegoś okupu lub odczekanie kolejki, by pociągnąć następną kartę. Niestety otrzymanie nagród w przeważających przypadkach wymaga dobrego rzutu. Są karty, które pozwalają dokonać odkrycia np. dzięki posiadanemu ekwipunkowi, jednak na ogół potrzebny jest sukces podczas testowania umiejętności. Jeszcze bardziej widać to w przypadku sekretnych lokacji, w których bez dobrego rzutu ani rusz. Niektóre z czasem stają się łatwiejsze do odkrycia, jednak te ze stałą trudnością potrafią irytować, gdy całe towarzystwo porusza się po mapie, a jedna osoba siedzi w jaskini z mapą i lornetką nie mogąc wyrzucić wyniku niższego niż np. 7 na kostce z dwudziestoma ściankami. W takich momentach wydaje się, że w Wyścigu odkrywców jest trochę za mało gry w grze. Trzeba jednak przyznać, że tury są na tyle szybkie, że oczekiwanie na własny ruch nigdy nie trwa zbyt długo. Dobranie karty, przeczytanie tekstu, rzut i tyle. Nawet jeśli pozostali trzej gracze siedzą w miejscach, które przeszukują, to na własną kolejkę czeka się raptem chwilę. Dzięki temu gra jest dynamiczna i angażuje uwagę właściwie przez cały czas, gdy inni czytają opisy swoich przygód. Także przy różnej liczbie graczy Wyścig odkrywców radzi sobie bardzo dobrze. Im więcej osób przy stole, tym więcej się dzieje, ale na dobrą sprawę można by pewnie nawet samemu biegać po planszy i łapać punkty. Tym bardziej, że poza zgarnianiem innym sprzed nosa ukrytych lokacji i przeszukiwaniem przed nimi różnych ruin, w zabawie nie ma w sumie interakcji. Żadnych ataków na współgraczy, czy podkładania im świń. Czas na trochę narzekania, którego w przypadku większości prototypów nie brakuje. Przede wszystkim w pewnym momencie zauważyłem, że pozostawanie w raczej spokojnej i łatwej Europie wydaje się dobrą strategią. Po wyprawie do Ameryki Północnej i sporym rozczarowaniu nagrodami ze znanej lokacji z Meksyku sięgnąłem po talie poszukiwań obu kontynentów i ze zdziwieniem odkryłem, że sumarycznie Koloseum daje więcej punktów niż Chichen Itza. Pozostawia to pewien niedosyt, bo daleka, ryzykowna i kosztowana podróż okazuje się mniej opłacalna niż szybka wyprawa do Rzymu. Autor gry tłumaczył to poziomem trudności obu lokacji, ale jednak planszówki i gry komputerowe przyzwyczaiły mnie, że za większym kosztem i wysiłkiem stoi na ogół też bardziej opłacalna nagroda. Pewnym rozczarowaniem była też pierwsza partia szkoleniowa, w której Kasi poszło bardzo kiepsko. Okazał się, że różne postacie przeznaczone są do różnych celów, czego nie mogliśmy wiedzieć dopiero siadając do Wyścigu. Podobno jednak w wersji finalnej ma się znaleźć jakaś podpowiedź dotycząca przydatności umiejętności. Przyznam, że po poznaniu zasad najlepiej bawiliśmy się podczas pierwszej partii &#8211; odkrywając grę, poszukując skarbów i nie wiedząc, co czeka nas na każdym kroku. Z czasem zabawa traci tę nutkę tajemniczości i nieprzewidywalności, a doświadczeni podróżnicy wiedzą już gdzie przyda im się łom, a gdzie najlepiej wybrać się z wysoką statystyką siły. Mechanicznie regrywalność nie traci na tym zbyt wiele, bo o sukcesach decydują przede wszystkim rzuty kością, ale kolejne partie odzierają Wyścig odkrywców z fabuły. Znajdując jakąś zapomnianą studnię po raz czwarty naprawdę nie chce się czytać jej tekstu. Tym samym szkoda, że gra jest tak statyczna, a w konkretnych miejscach znajduje się zawsze te same karty. Nie oznacza to oczywiście pewnego zwycięstwa, ale ludzie lubiący optymalizację zamiast szukać skarbów w ciemno pewnie wybiorą znaną już ścieżkę. W Wyścigu odkrywców całkiem zgrabnie rozwiązano system pieniędzy, które można zarabiać zawsze po dotarciu do miasta lub portu. W trakcie zabawy niekiedy trzeba poświęcić kilka tur, by stać w miejscu i pracować, ale na ogół problemy finansowe schodziły na dalsze tło. Szkoda jednak, że karty ekwipunku można kupować tylko w jednym mieście na kontynencie. Karze to trochę początkujących, którzy dopiero po dotarciu do jakiejś lokacji dowiadują się, że brakuje im np. łomu, a następnie muszą poświęcić ładnych kilka rund na jego zdobycie. A po nieudanej próbie karta poszukiwań ląduje na dole stosu i znów trzeba się do niej dokopać. Przydałby się jakiś system rezerwacji pozwalający podróżnikowi np. pozostawienie wskazówek do danego miejsca, które mogłyby zostać jednak odnalezione też przez konkurencję. Nieraz wyrzucenie jednego oczka zbyt dużo na karcie pozbawiało mnie szansy na nagrodę, a kolejna próba wymagała przerzucenia całej talii. A przecież w rzeczywistości można by w kółko próbować podnieść wieko sarkofagu licząc, że w końcu się uda. Wspomniałem o trudnościach ze zdobywaniem ekwipunku, ale dla równowagi muszę przyznać, że losowe rozmieszczenie kart na pięciu kontynentach jest fajnym pomysłem. Zmusza niekiedy do podróży, chociaż wyprawa na daleki ląd po jeden przedmiot jest często kiepskim pomysłem. Szkoda że nie da się sprowadzać przydatnych rzeczy do miejsca, w którym znajduje się gracz ponosząc np. dodatkową opłatę. Z drobnostek, które jednak zauważyli wszyscy grający, warto wspomnieć jeszcze o polu tuż przed Paryżem, które nie wymaga ciągnięcia karty wyprawy podczas próby opuszczenia go. Przez to osoba wyruszająca w trybie wyścigu z Berlina zawsze jako pierwsza dotrze do Paryża. W tytule jest tyle losowości, a akurat tutaj jej zabrakło. Trochę ponarzekałem, ale też uważam, że jest na co. Mimo moich zarzutów czas przy Wyścigu odkrywców spędziłem całkiem nieźle. Jak już wspominałem szczególnie pierwsza poważna partia była prawdziwą przygodą, podczas której chciałem dotrzeć jak najdalej i znaleźć ślady dawnych cywilizacji. Z czasem festiwal rzutów kością trochę osłabił mój zapał, tym bardziej, gdy byłem jedyną osobą przy stole, której one nie wychodziły. Kasia: Dużą zaletą Wyścigu jest dynamika rozgrywki, a także to, że gra dobrze się skaluje &#8211; tury poszczególnych osób trwają krótko, więc nawet w pełnym składzie nie trzeba długo czekać na swoją kolej. Przy dwóch ogranych planaszówkowiczach idzie wręcz ekspresowo. Mam lekki niedosyt jeśli chodzi o dostępne w grze ścieżki podróży. Czasem czułam się zbyt uwiązana, gdy np. po dobrnięciu do sekretnej lokacji musiałam z mozołem człapać tą samą drogą powrotną [zgadzam się, też mnie to irytowało! -W.]. Nieraz trzeba tu też podróżować przez cały kontynent, żeby móc na targu kupić jakiś użyteczny przedmiot. Brakuje mi tu gęstszej sieci ścieżek i połączeń oraz większej dostępności rynków, na których można by handlować. Jeśli nie lubicie losowości, to raczej nie zaprzyjaźnicie się z tą grą. Kość jest tu bowiem istotnym elementem, często decydującym o losie bohatera. Nieraz nieudane rzuty potrafią na cześć gry uziemić nas w jakiejś lokacji. Turlania podczas każdej partii jest na tyle dużo, że każdy zaliczy przynajmniej kilka świetnych i pechowych rzutów. Niejednokrotnie mamy też wybór czy chcemy podjąć ryzyko rzutu czy wolimy inne wyjście. Czasem jednak kostka jest jedyną opcją. Ostatecznie dla mnie poziom losowości jest odrobinę za wysoki &#8211; zwykle chętniej wracam do gier, które dają mi nieco więcej kontroli nad własnym losem. Biorąc powyższe pod uwagę sądzę, że warto potraktować Wyścig odkrywców jako pozycję lekką, relaksującą. Jak na grę przygodową sprawiła mi ona całkiem sporo frajdy, ale właśnie na tym familijnym poziomie. Gra we dwoje: Wiktor: Wyścig we dwoje jest praktycznie taki sam, jak w większym gronie. Na planszy jest luźniej, przez co spada presja związana z odkrywaniem przez innych sekretnych lokacji, ale poza tym trudno wskazać mi jakieś różnice. Kasia: Dodam tylko, że jeśli zamierzacie grać we dwójkę stale w tym samym składzie, to gra może po kilku partiach stać się nieco bardziej mechaniczna (piszę o tym też niżej). Moim zdaniem odrobinę lepiej wypada ona jednak w większym gronie, zwłaszcza jeśli znajdują się w nim nowi gracze, gdyż wtedy łatwiej zachować klimat wyścigu i rywalizacji. Poza tym jednak, pod kątem moich odczuć z partii, taki tryb nie odróżnia się specjalnie. Klimat i tematyka: Wiktor: XIX-wieczni odkrywcy podróżujący po pełnym niebezpieczeństw świecie? Super! Tematyka gry przypomniała mi o seansach Indiany Jonesa i czytanych za młodu powieściach przygodowych. Pomijając fajną stronę wizualną Wyścigu, sama jego treść też wypada świetnie. Opisy przygód i niebezpieczeństw, kilka słów o każdym odkryciu i odnalezionym miejscu są bardzo klimatyczne. Losowa mechanika nie oddaje tego już tak dobrze, ale w pierwszych grach z ochotą czytaliśmy teksty umieszczone na kartach, niekiedy komentując przytrafiające się bohaterom przygody. Wraz z kolejnymi rozgrywkami czytania było jednak mniej, a odkrycia powtarzały się w kolejnych partiach. To kolejny powód, dla którego przydałoby się urozmaicić talię nagród,...]]></description>
		
					<wfw:commentRss>https://planszowkiwedwoje.pl/2017/05/wyscig-odkrywcow-recenzja-prototypu/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>13</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Mamy nasze Wieże Magów &#8211; patronat</title>
		<link>https://planszowkiwedwoje.pl/2017/03/mamy-nasze-wieze-magow-patronat/</link>
					<comments>https://planszowkiwedwoje.pl/2017/03/mamy-nasze-wieze-magow-patronat/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Wiktor (Planszówki we dwoje)]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 07 Mar 2017 00:10:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[unboxingi]]></category>
		<category><![CDATA[Imagine Realm]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://planszowkiwedwoje.pl/2017/03/mamy-nasze-wieze-magow-patronat/</guid>

					<description><![CDATA[Pod koniec lutego dotarły do nas Wieże Magów &#8211; gra pod patronatem Planszówek we dwoje, która ufundowała się na portalu Wspieram.to. Na stronie możecie znaleźć recenzję prototypu planszówki, a z tego co nam wiadomo paczki dotarły już do wspierających. Oznacza to, że Imagine Realm wyrobiło się z obiecywaną na luty wysyłką! W pudełku znaleźliśmy przyjemne w dotyku, szlifowane drewienka (właściwie cały ich wór), porządne i bardzo ładnie ilustrowane karty oraz trochę kafelków pięter wież. W rozwinięciu wpisu kilka fotek z partyjki, którą rozegraliśmy tuż po rozpakowaniu gry &#8211; sprawdźcie sami, że całość prezentuje się dużo lepiej niż prototyp. Wydawca i autor Wież Magów po udanej zbiórce nie spoczął na laurach, lecz pracuje nad kolejnymi projektami. Ich postępy możecie śledzić na fanpage&#8217;u Imagine Realm oraz na forum o grach planszowych! Szczególnie ciekawie zapowiada się przygodowy Wyścig odkrywców, który również doczekał się swojego tematu na forum.]]></description>
		
					<wfw:commentRss>https://planszowkiwedwoje.pl/2017/03/mamy-nasze-wieze-magow-patronat/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Wieże Magów &#8211; recenzja prototypu</title>
		<link>https://planszowkiwedwoje.pl/2016/11/wieze-magow-recenzja-prototypu/</link>
					<comments>https://planszowkiwedwoje.pl/2016/11/wieze-magow-recenzja-prototypu/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Wiktor (Planszówki we dwoje)]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 06 Nov 2016 10:55:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[recenzje planszówek]]></category>
		<category><![CDATA[Imagine Realm]]></category>
		<category><![CDATA[patronat]]></category>
		<category><![CDATA[prototypy]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://planszowkiwedwoje.pl/2016/11/wieze-magow-recenzja-prototypu/</guid>

					<description><![CDATA[Z okazji zbliżającej się zbiórki na Wieże Magów, postanowiliśmy przyjrzeć się prototypowi gry. W momencie, gdy czytacie te słowa, gra jest już niemal gotowa do wydania, więc wizualnie różni się od wersji na naszych fotkach. Sam projekt wydał się nam na tyle sympatyczny, że postanowiliśmy objąć Wieże Magów patronatem! Sprawdźcie, czy to pozycja dla Was! Wiek: 8+ Liczba graczy: 2-4 Czas gry: około 30 minut Wydawca: Imagine Realm Tematyka: fantasy Główna mechanika: budowanie wieży Prototyp przekazało nam wydawnictwo Imagine Realm. Wieże Magów od 10 listopada do 12 grudnia 2016 roku można wesprzeć na Wspieram.to. Wygląd &#8211; przewidywania Wiktor: Wieże Magów składają się z drewienek służących do budowy wież oraz kart przywołań, żywiołów i czarów. Jako że pudełko trzymamy już od dłuższego czasu, to na zdjęciach możecie zobaczyć wstępną wersję prototypu, a na samym końcu tekstu znajdziecie kilka udostępnionych przez wydawcę fotek finalnej wersji testowej. A jak wizualnie zapowiadają się Wieże Magów? Prosto i czytelnie. Karty zawierają głównie ikonki, więc nie ma na nich miejsca na ilustracje, ale za to okładka gry prezentuje się zacnie. Nie dziwcie się też, gdy na fotkach zobaczycie krzywo przycięte drewienka &#8211; taki urok prototypu. Po wytrzęsieniu paczki w drodze do nas i wysypaniu wszystkiego na stół blat pokryły wiórki, jednak finalna wersja gry ma mieć porządne, szlifowane drewienka. Ogólnie więc po Wieżach Magów spodziewam się solidnego produktu, bez graficznych fajerwerków, ale spójnego i przyjemnego w odbiorze. Zasady: Wiktor: Wieże Magów oferują trzy tryby zabawy &#8211; podstawowy, zaawansowany i ekspresowy. Celem gry jest zbudowanie jak najwyższej wieży, a partia kończy się w momencie wyczerpania źródła, czyli stosu, z którego dobiera się drewienka. W swojej turze gracz może wykonać jedną akcję: odkryć kartę przywołań i dobrać drewienka do magazynu albo umieścić je na wieży (jest też opcja wzmocnienia przywołania: odrzucenia karty żywiołu i liczenia na to, że numery obu kart się pokryją, w takim wypadku zgarnia się trzy razy więcej konstrukcji) kupić za drewienka przegrodę, która chroni niższe piętra, a w wariancie zaawansowanym daje kartę ataku kupić za drewienka kartę żywiołu zagrać karty żywiołu, by przeprowadzić atak na wieżę lub magazyn przeciwnika Rozgrywka zaawansowana różni się od podstawowej cenami żywiołów oraz przegród, a także większym nastawieniem na interakcję i ataki. W trybie ekspresowym natomiast, zużyte drewienka trafiają poza grę, skracając tym samym czas trwania partii. Same zasady są więc proste, dzięki czemu nie powinny sprawiać problemów głównemu targetowi gry &#8211; graczom początkującym i familijnym. Trudno mi oceniać instrukcję, gdyż mieliśmy kilka pytań co do samej zabawy, jednak wszystkie na bieżąco zgłaszaliśmy autorowi-wydawcy, więc liczę, iż w finalnej wersji Wież Magów wszystko będzie jasne i przejrzyste. Kasia: Zasady Wież Magów, zwłaszcza w wariancie podstawowym, są bardzo proste. Na tyle, że nie powinno być problemem także granie z dziećmi czy osobami nieznającymi planszówek. Podoba mi się też oczywiście właśnie ta dowolność w wyborze sposobu gry. Może być zupełnie łatwo i lekko lub nieco bardziej &#8222;ambitnie&#8221; (ale też nie trudno), a jeśli zależy nam na szybkiej partii to jest i taka możliwość. Rozgrywka: Wiktor: Tury w Wieżach Magów przebiegają bardzo szybko, dzięki czemu nie trzeba niemal w ogóle oczekiwać na swój ruch. Dłużej zajmuje jedynie wybieranie kart czarów w trybie zaawansowanym, jednak i tak zabawa toczy się dynamicznie i sprawnie. Sam czas rozgrywki zależny jest od jej trybu (w ekspresowym będzie najkrótszy), ale i działań tytułowych magów &#8211; jeśli do akcji wkroczy interakcja, to partie będą trochę dłuższe. Przeciwnikom przeszkadzać można zawsze, jednak ataki w wariancie podstawowym są raczej sporadycznie wykorzystywanym dodatkiem, a zyskują na znaczeniu dopiero tym zaawansowanym. Wynika to z niższego kosztu zakupu kart żywiołów, potrzebnych do czarowania. Nie ma się więc co nastawiać na spokojne budowanie, gdyż w każdej chwili można nadziać się na złośliwy czar przeciwnika, który usunie nam część konstrukcji z wieży czy magazynu, lub też zmusi do ominięcia jednej tury. Fajnie jednak, że Wieżach Magów można odrobić nawet większe straty, a trochę szczęścia przy wzmocnionym przywołaniu może nieźle przyspieszyć budowę wieży. W grze mocno odczuwalna jest losowość, która macza swoje palce w dobieraniu kart przywołań (czyli tych dających drewienka) i żywiołów (potrzebnych do czarowania). O wyniku zabawy nie przesądza jednak wyłącznie szczęście. Decyzje o wykorzystaniu konstrukcji do budowy wieży lub zasilenia magazynu, kupowanie kart żywiołów oraz stabilizujących i chroniących budowle przegród nie są bez znaczenia. Skutecznie wymierzony w przeciwnika atak również może pomóc. Nie spodziewajcie się jednak po Wieżach Magów wielkiego wyzwania strategicznego, bo to po prostu nie ten typ rozrywki. Kluczem jest tutaj zabawa &#8211; lekka, dynamiczna, pozwalająca na interakcję i spędzenie chwili przy stole w rodzinnym gronie. We wszystkich wariantach, niezależnie od liczby graczy, w puli (źródle) znajduje się zawsze tyle samo drewnianych konstrukcji. Sprawia to, że przy mniejszej liczbie osób budowle są wyższe, od tych w pełnym składzie. Siadając do stołu we czwórkę nie musicie się więc obawiać, że niestabilna wieża runie przy złym ruchu, jednak grając we troje lub dwoje jest już na to szansa. Kasia: Wieże Magów to gra na pewno dość oryginalna i tym może przyciągnąć nowych odbiorców. Nie bez znaczenia jest przyjemność płynąca z budowania drewnianej wieży &#8211; potrzeba do tego odrobiny zręczności, ale bez przesady, praktycznie każdy sobie z tym poradzi. W trakcie partii przyda się też troszkę taktyki, choć oczywiście nie jest to gra, w której mózg paruje. Decyzje są proste do podjęcia, dzięki czemu tury przebiegają szybko (niejednokrotnie nie zdążyłam umieścić wszystkich zdobytych elementów na wieży a już kolejka do mnie wracała). Nie można do Wież Magów podchodzić bardzo serio, bo to lekka rozrywka. Zdarza się, że jednemu graczowi szczęście dopisze bardziej, a innemu mniej, oczywiście ze względu na losowy dobór kart. Mechanicznie gra działa jednak dobrze &#8211; w szczególności ciekawy jest pomysł na podwójne wykorzystanie drewienek (zarówno jako element konstrukcyjny jak i waluta). Zdecydowanie bardziej od podstawowego podoba mi się wariant zaawansowany Wież Magów, w którym interakcja jest większa, ze względu na możliwość rzucania dodatkowych czarów (zwykle tańszych niż te podstawowe). Sądzę, że nawet zaawansowani gracze są w stanie nieźle się przy nim bawić. Gra we dwoje: Wiktor: Najistotniejszą kwestią jest to, że we dwoje pula drewnianych konstrukcji pozostaje taka sama, jak przy większej liczbie graczy. Odbija się na czasie trwania zabawy, bo przeciwieństwie do wielu innych tytułów, w Wieżach Magów wzrasta on wraz ze zmniejszaniem się liczby graczy. Nie dotyczy to jednak trybu ekspresowego, który jak sama nazwa wskazuje jest dość szybki. Dłuższy czas jednej partii i większa liczba dostępnych drewienek w przeliczeniu na gracza sprawiają też, że wieże wznoszone w grze dwuosobowej są zdecydowanie wyższe niż w innych wariantach. Dodaje to zabawie dodatkowego wymiaru, w którym należy również zadbać o stabilność konstrukcji. Mimo dłuższego czasu zabawy, pierwsze partie we dwoje rozgrywaliśmy z uśmiechem na ustach i wypiekami na twarzy. Szczególnie, że pod koniec obie wieże chwiały się niebezpiecznie. Gra Jarka Bilińskiego to jednak prosta rozrywka, która dwójce doświadczonych graczy z czasem zaczyna powszednieć. Wówczas błogosławieństwem okazał się tryb ekspresowy, który nie zajmował dużo czasu i pozwalał na rozegranie szybkiej partyjki między dłuższymi planszówkami. Kasia: Kiedy graliśmy we dwoje, to po zakończeniu gry nasze wieże były zdecydowanie wyższe niż wtedy gdy siadaliśmy do stołu w czteroosobowym składzie. Raz nawet okazało się, że wcześniejsze zaniedbania konstrukcyjne omal nie doprowadziły do katastrofy i runięcia całej budowli. Jeśli więc chcecie grać we dwójkę, a nie wybieracie trybu ekspresowego to musicie pamiętać o przyłożeniu większej uwagi do sposobu budowania, a także uzbroić się w nieco więcej cierpliwości, ponieważ taka rozgrywka trwa odczuwalnie dłużej. Dla zaawansowanych graczy może nawet wydawać się nieco przydługa, dlatego preferuję raczej rozgrywki wieloosobowe, w których zwykle więcej się dzieje. Klimat i tematyka: Wiktor: Tytuł Wież Magów doskonale podpowiada, że gra osadzona jest w klimatach fantasy. Dzięki temu stawianie budowli z klocków ma jakieś uzasadnienie fabularne, a i cała mechanika rzucania czarów i przywoływania konstrukcji fajnie wpisuje się w tematykę zabawy. Na tym jednak w sumie koniec, czemu zresztą trudno się dziwić, bo nie jest to złożony tytuł. Wydaje mi się, że autor dość sprytnie rozwiązał kwestię osadzenia gry w świecie fantasy. Z jednej strony zyskuje ona dzięki temu jakiś temat i motyw przewodni, z drugiej nie jest na tyle nachalna, by zrazić do siebie nieprzepadających za nią graczy, np. siadających do planszówek z dziećmi czy osobami starszymi. Kasia: Właściwie pozostaje mi jedynie zgodzić się z Wiktorem. Jak na prostą grę przestało w Wieżach Magów temat zarysowano raczej z grubsza, co jednak nie przeszkadza w zabawie. Dzięki temu zabiegowi gra nie jest zupełnie abstrakcyjna i łatwiej jest się wczuć w niszczenie budowli rywali. Prognoza: Wiktor: Na Wieże Magów patrzę z dwóch perspektyw. Po pierwsze odbieram je jako fajną i prostą grę dla osób stawiających w hobby pierwsze kroki, grywających z rodziną czy po prostu lubiących wrzucić czasami na stół coś lekkiego i niewymagającego. Z drugiej strony, jako doświadczony gracz skłaniający się na ogół ku trudniejszym i bardziej strategicznym pozycjom, wiem, że nie jest to tytuł dla mnie. Dlaczego więc zdecydowaliśmy się na patronat nad Wieżami Magów? Dlatego, że wierzę, iż tytuł przekona do siebie graczy gustujących w prostszych planszówkach, a różne tryby zabawy pozwolą dopasować ją do własnych potrzeb. Nie bez znaczenia były dla mnie też kontakty z Jarkiem Bilińskim, który podchodzi do projektu z dużą pasją i szczerymi intencjami. Mimo że Wieże Magów raczej nie będą często trafiały na nasz stół, to z miłą chęcią podeślę pudełko komuś z rodziny, by wraz z dzieckiem mógł cieszyć się z zabawy i dzięki nim poznawał to wspaniałe hobby! 🙂 Kasia: Wieże Magów to lekki tytuł, ze sporą dawką negatywnej interakcji, który może trafić do szerokiego grona niedzielnych graczy. Wyróżnia się ciekawym pomysłem na budowanie drewnianej konstrukcji, połączonym z mechaniką zbierania zestawów. Tworzy to interesującą, spójną grę, do której warto siąść z młodszymi planszówkowiczami, by zainteresować ich tego rodzaju rozrywką. Dla kogo? Dla: graczy rodzinnych i niedzielnych; osób z dziećmi; fanów lekkich, niezobowiązujących gier; konstruktorów, którym nie przeszkadza losowość Plusy: oryginalny pomysł proste zasady różne tryby rozgrywki dobra jako wstęp do planszówek Minusy: może nużyć zaawansowanych graczy Prototyp przekazało nam wydawnictwo Imagine Realm. Dzięki!]]></description>
		
					<wfw:commentRss>https://planszowkiwedwoje.pl/2016/11/wieze-magow-recenzja-prototypu/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Wieże Magów 10 listopada trafią na Wspieram.to!</title>
		<link>https://planszowkiwedwoje.pl/2016/11/wieze-magow-10-listopada-trafia-na/</link>
					<comments>https://planszowkiwedwoje.pl/2016/11/wieze-magow-10-listopada-trafia-na/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Wiktor (Planszówki we dwoje)]]></dc:creator>
		<pubDate>Thu, 03 Nov 2016 10:41:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[recenzje planszówek]]></category>
		<category><![CDATA[Imagine Realm]]></category>
		<category><![CDATA[Planszówkowe wieści]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://planszowkiwedwoje.pl/2016/11/wieze-magow-10-listopada-trafia-na/</guid>

					<description><![CDATA[10 listopada na Wspieram.to ruszy zbiórka na Wieże Magów! Jest to autorski projekt Jarosława Bilińskiego i jego debiutującego wydawnictwa Imagine Realm. O grze pisali już: PowerMilk Gram na planszy GameBy Sterta Gier W niedzielę natomiast wpis o Wieżach Magów pojawi się na Planszówkach we dwoje! Naturalnie będziemy Was też informować o starcie oraz postępach zbiórki! 🙂]]></description>
		
					<wfw:commentRss>https://planszowkiwedwoje.pl/2016/11/wieze-magow-10-listopada-trafia-na/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Startuje wydawnictwo Imagine Realm. Dołączysz do gry?</title>
		<link>https://planszowkiwedwoje.pl/2016/09/startuje-imagine-realm-doaczysz-do-gry/</link>
					<comments>https://planszowkiwedwoje.pl/2016/09/startuje-imagine-realm-doaczysz-do-gry/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Wiktor (Planszówki we dwoje)]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 02 Sep 2016 07:33:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[planszówkowe newsy]]></category>
		<category><![CDATA[Imagine Realm]]></category>
		<category><![CDATA[Planszówkowe wieści]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://planszowkiwedwoje.pl/2016/09/startuje-imagine-realm-doaczysz-do-gry/</guid>

					<description><![CDATA[We wrześniu podboje rynku gier planszowych rozpoczyna nowe wydawnictwo, Imagine Realm. Zaczarowane, nieco z kapelusza, ale w pełni rozwinięte za sprawą wieloletniej pracy twórczej związanej z grami planszowymi, które wprowadzą powiew świeżości dla fanów tej rozrywki. Wydawnictwo ma jasno określone cele, przygotowane tytuły i już niebawem, w bardzo bliskiej przyszłości, pierwsza gra zawita na sklepowe półki. Gra nie byle jaka, bo nader oryginalna i całkiem towarzyska; Wieże Magów.&#160; To tylko początek, bo tak jak przygoda Imagine Realm z grami daleko sięga, tak wizja gier tego wydawnictwa patrzy w odległą przyszłość, i na horyzoncie jest wiele tytułów, które – zgodnie z ich misją – dadzą wiele radości graczom i pozwolą na chwilę oderwać się od codzienności. Studio tworzy od lat gry planszowe przeznaczone dla szerokiej gamy odbiorców; od gier towarzyskich do rozbudowanych planszówek dla zaawansowanych graczy. Choć portfolio Imagine Realm nie ma do tej pory na koncie wydanej pozycji, to wśród stworzonych tytułów są już takie, które zyskały zainteresowanie i zdobyły pierwszych fanów oraz pozytywne opinie. Najnowsza gra, Wieże Magów, zapewni dużo dobrej zabawy, co jest misją tej marki. Imagine Realm jest świeże, jak świeże są pomysły studio: nietuzinkowe, oferujące proste rozwiązania dostarczające wiele możliwości, a to zaledwie początek. Już w listopadzie gracze będą mogli posmakować całkowicie nowej rozrywki. Kontakt z Imagine Realm można uzyskać przez stronę na Facebooku, na której studio będzie regularnie zamieszczać informacje związane z działalnością, a całkiem niedługo uchyli rąbka tajemnicy o nadchodzącym wydaniu Wież Magów!]]></description>
		
					<wfw:commentRss>https://planszowkiwedwoje.pl/2016/09/startuje-imagine-realm-doaczysz-do-gry/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
