<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>TOP X roku &#8211; Planszówki we dwoje</title>
	<atom:link href="https://planszowkiwedwoje.pl/tag/top-x-roku/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://planszowkiwedwoje.pl</link>
	<description>...lecz nie tylko dla dwojga</description>
	<lastBuildDate>Tue, 08 Apr 2025 21:06:03 +0000</lastBuildDate>
	<language>pl-PL</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=7.1.4</generator>

<image>
	<url>https://planszowkiwedwoje.pl/wp-content/uploads/2023/02/cropped-Logo-strona-75x75.png</url>
	<title>TOP X roku &#8211; Planszówki we dwoje</title>
	<link>https://planszowkiwedwoje.pl</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
	<item>
		<title>TOP 5 gier 2019 roku (wg Kasi)</title>
		<link>https://planszowkiwedwoje.pl/2020/03/top-5-gier-2019-roku-wg-kasi/</link>
					<comments>https://planszowkiwedwoje.pl/2020/03/top-5-gier-2019-roku-wg-kasi/#comments</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Wiktor (Planszówki we dwoje)]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 16 Mar 2020 19:06:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[publicystyka]]></category>
		<category><![CDATA[topki]]></category>
		<category><![CDATA[TOP]]></category>
		<category><![CDATA[TOP X]]></category>
		<category><![CDATA[TOP X roku]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://planszowkiwedwoje.pl/2020/03/top-5-gier-2019-roku-wg-kasi/</guid>

					<description><![CDATA[2019 rok odszedł do historii już jakiś czas temu, a ja gdzieś od stycznia przymierzałam się do tego zestawienia. Dłużej już czekać zwyczajnie nie wypada, więc zostawiam Wam moją krótką topkę i ciekawa jestem czy Was również zauroczyły te same tytuły. 5. Wielka pętla Liczba graczy: 2-4 Recenzja: Wielka pętla Najlepszy symulator wyścigu, w jaki grałam. I do tego zamknięty w planszówce o niemal banalnych zasadach. Niektórzy mówią, że jest zbyt losowa, ale ja twierdzę, że jest tu więcej strategii niż się na pierwszy rzut oka wydaje. Jeśli lubicie się ścigać to koniecznie sprawdźcie ten tytuł. 4. Kartografowie Liczba graczy: 1-100 Kartografowie to bardzo ciekawa, nieco bardziej zaawansowana &#8222;rysowanka&#8221; (gra z mechaniką Paper-and-Pencil). Świetnie działa w każdym składzie (także we dwoje), a do tego bawi zarówno początkujących jak i zaawansowanych planszówkowiczów, dzięki czemu jest bardzo uniwersalna. Nie dość, że jest tu sporo kombinowania, jeśli chodzi o najbardziej optymalne tworzenie swoich włości, to smaczku dodaje odrobina negatywnej interakcji. Jak dla mnie jedno z ważniejszych odkryć ubiegłego roku! 3. VOLT Liczba graczy: 2-4 Recenzja:&#160;VOLT Fantastyczna naparzanka robotów na arenie. Tak właśnie powinny wyglądać gry stawiające na bezpośrednią konfrontację graczy. Jest więc wrednie &#8211; nie ma litości, oraz dynamicznie &#8211; partie się nie ciągną, są szybkie i dużo się w ich trakcie dzieje. No i postawiono na prostotę zasad! Nie mogę oczywiście pominąć także czaderskiego wyglądu i świetnej regrywalności. Po prostu wszystko jest tu na swoim miejscu. 2. Reykholt Liczba graczy: 2-4 Recenzja: Reykholt Liczyłam na to, że Reykholt będzie dobrą grą i się nie zawiodłam. To takie lekkie euro, ale wymagające jednak pokombinowania. Tym bardziej, że warunki zwycięstwa są dość niepowtarzalne, dzięki czemu gra stanowi fantastyczny powiew świeżości. Przyznam, że była to niezwykle miła odmiana po wielu cięższych planszówkach autorstwa Uwe Rosenberga. No i jak świetnie Reykholt wygląda &#60;3 1.Reef Liczba graczy: 2-4 Recenzja: Reef Reef niesamowicie mnie zaskoczył. Jego &#8222;zabawkowy&#8221; wygląd nijak nie zwiastował dobrej gry logicznej. Dobrej to zdecydowanie za mało powiedziane, bo Reef przebija w mojej ocenie bardziej rozpoznawalne abstrakty w rodzaju Azula czy Sagrady. Jest niesamowicie przystępny (nawet dla początkujących), a sprytnie zaprojektowane karty stawiają przed graczami na tyle mózgożerne wyzwania, że nie sposób się od tej planszówki oderwać! PODOBAŁO SIĘ? WESPRZYJ BLOGA NA: &#160;]]></description>
		
					<wfw:commentRss>https://planszowkiwedwoje.pl/2020/03/top-5-gier-2019-roku-wg-kasi/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>2</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>TOP 10 planszówek 2018 roku (wg Kasi)</title>
		<link>https://planszowkiwedwoje.pl/2019/02/top-10-planszowek-2018-roku-wg-kasi/</link>
					<comments>https://planszowkiwedwoje.pl/2019/02/top-10-planszowek-2018-roku-wg-kasi/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Wiktor (Planszówki we dwoje)]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 09 Feb 2019 11:27:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[publicystyka]]></category>
		<category><![CDATA[topki]]></category>
		<category><![CDATA[TOP]]></category>
		<category><![CDATA[TOP X]]></category>
		<category><![CDATA[TOP X roku]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://planszowkiwedwoje.pl/2019/02/top-10-planszowek-2018-roku-wg-kasi/</guid>

					<description><![CDATA[Skoro top 10, to top 10 &#8211; nie będzie wyróżnień, będą za to zarówno planszówki bardziej jak i mniej zaawansowane. Wybór oczywiście nie był łatwy (nigdy nie jest) i z pewnością jest bardzo mocno subiektywny. Wszystkie wspomniane tytuły pozytywnie mnie w ubiegłym roku zaskoczyły i nadal nie dają o sobie zapomnieć. Zestawienie Wiktora znajdziecie tutaj: TOP 10 planszówek 2018 roku (wg Wiktora) 10. Paperback Liczba graczy: 2-5 Recenzja: Paperback Paperback to jedno z bardziej niespodziewanych pozytywnych zaskoczeń ubiegłego roku. Nie podejrzewałam, że można z sukcesem połączyć mechanikę deck buildingu z układaniem słów, rodem ze Scrabbli. Okazało się jednak, że ta niecodzienna kombinacja stworzyła bardzo udany tytuł, który bawi zarówno zaawansowanych jak i początkujących graczy.&#160; 9. Azul Liczba graczy: 2-4 Recenzja:&#160;Azul &#160; Azul zauroczył mnie nie tylko świetnym wyglądem (bakelitowe kafelki zdecydowanie uprzyjemniają czas spędzony przy stole). Jednak także i rozgrywka nie ustępuje wykonaniu &#8211; to sprytnie pomyślane wyzwanie, sprostanie któremu daje sporą satysfakcję. Co dla mnie bardzo ważne &#8211; gra mocno angażuje i nie przeszkadza w tym zupełnie jej abstrakcyjny charakter. Mogę tylko ubolewać nad faktem, że nie przypadła do gustu Wiktorowi. 8. Patchwork Express Liczba graczy: 2 Recenzja: Patchwork Express Nowy Patchwork jest tak radośnie kolorowy, że wydaje się być grą przeznaczoną dla dzieci. Z pewnością podczas takich rozgrywek również sprawdziłby się świetnie, ale mnie bawi mimo, że dzieckiem już dawno nie jestem. Jest tak prosty i szybki, że w moich oczach stanowi idealny przykład dwuosobowego fillerka, który wcale nie jest banalny. 7. Dominant Species Liczba graczy: 2-6 Recenzja: Dominant Species &#160; Ok, to skaczemy na głęboką wodę. Ciężar gry jest nieporównanie większy od ciężaru poprzedniej pozycji. Dominant, pomimo surowego wyglądu, jest grą o nietuzinkowym temacie, nieźle wplecionym w mechanikę. Wbrew pozorom ma też całkiem przystępne zasady. Ale co najważniejsze, jest to zaciekła, angażująca rywalizacja, w której trzeba solidnie wytężać szare komórki. Pozycja do zagrania raz na jakiś czas, ale jedyna w swoim rodzaju. 6. Heaven &#38; Ale Liczba graczy: 2-4 Recenzja: Heaven &#38; Ale Heaven &#38; Ale znalazło się w mojej topce z kilku powodów. Przede wszystkim jest to tytuł interesujący, ale także przystępny pod względem reguł (nawet mimo dziwnego sposobu punktowania) oraz wyjątkowo treściwy, biorąc pod uwagę krótki czas jednej partii. Dużo się tu dzieje, trzeba nieszablonowo kombinować, szukając kompromisów i kalkulując. Gdyby tak jeszcze ktoś wziął magiczną różdżkę i sprawił, że ta gra wyglądałaby ładnie&#8230; 5. Klany Kaledonii Liczba graczy: 1-4 Recenzja: Klany Kaledonii &#160; Klany Kaledonii wyglądają niezwykle sympatycznie, ale są grą niewiele tylko lżejszą od zajmującego 7. miejsce Dominanta. Przeplata się w nich kilka ciekawych mechanik, z których na szczególną uwagę zasługuje system rynku. Bardzo podoba mi się to, że temat nie wydaje się tu być wyssany z palca, za to przyjemnie splata się tym, co robimy. No i Klany bawią w każdym układzie &#8211; od partii solowych po te w licznym gronie. 4. Brzdęk! / Clank! Liczba graczy: 2-4 Recenzja:&#160;Brzdęk! &#160; Brzdęk to gra nastawiona przede wszystkim na dobrą zabawę. Stanowi ona bardzo udane połączenie mechanik budowania talii oraz poruszania się po planszy. To wszystko podane w sosie z dobrego humoru i odrobiny ryzyka. Gra jest zmyślna i bardzo emocjonująca, dzięki czemu zawsze chętnie zagrałabym partyjkę, by sprawdzić czy uda mi się przechytrzyć smoka i umknąć z jego skarbami. 3.Ganges Liczba graczy: 2-4 Recenzja:&#160;Ganges Rozmieszczanie robotników, manipulowanie kostkami, a do tego zapełnianie planszetki kafelkami. Jest tu nad czym myśleć, mimo że to gra o przystępnych regułach. Podoba mi się przede wszystkim duża swoboda działania i różnorodność sposobów na dojście do zwycięstwa. Myślę, że Ganges zasługuje na nieco więcej rozgłosu, niż go dotychczas spotkało. Ja za każdym razem wracam do niego z przyjemnością. 2. Szarlatani z Pasikurowic Liczba graczy: 2-4 Recenzja: Szarlatani z Pasikurowic &#160; Już odchodząc od stołu po skończonej rozgrywce na Festiwalu Gramy czułam, że ten tytuł ma w sobie to &#8222;coś&#8221;. Niby prosta sprawa &#8211; kupowanie i dociąganie żetonów z woreczka. Ale potrzeba do tego nie tylko odrobiny szczęścia, lecz i strategii. Świetnie, że wszyscy przy stole działamy jednocześnie, dzięki czemu nie brakuje emocji i nie ma czasu na nudę. Tym bardziej, że każda partia jest tu niepowtarzalna. 1. Detektyw: Kryminalna gra planszowa Liczba graczy: 1-5 Recenzja: Detektyw: Kryminalna gra planszowa Rozgrywki w Detektywa za każdym razem były dla mnie wyjątkowym przeżyciem. Uważam że to tytuł innowacyjny, a jednocześnie bardzo przemyślany i dopracowany. Gra wymaga nielichej dedukcji, łączenia faktów, a do tego oferuje rozbudowaną fabułę, którą z chęcią poznawałam. Dzięki temu wszystkiemu udawało mi się zanurzyć w grze do tego stopnia, że czułam się niczym rasowy detektyw. Niezwykłe doświadczenie! LUBISZ TOPKI? WESPRZYJ BLOGA NA: &#160;]]></description>
		
					<wfw:commentRss>https://planszowkiwedwoje.pl/2019/02/top-10-planszowek-2018-roku-wg-kasi/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>TOP 10 planszówek 2018 roku (wg Wiktora)</title>
		<link>https://planszowkiwedwoje.pl/2019/01/top-10-planszowek-2018-roku-wg-wiktora/</link>
					<comments>https://planszowkiwedwoje.pl/2019/01/top-10-planszowek-2018-roku-wg-wiktora/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Wiktor (Planszówki we dwoje)]]></dc:creator>
		<pubDate>Thu, 10 Jan 2019 16:53:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[publicystyka]]></category>
		<category><![CDATA[topki]]></category>
		<category><![CDATA[TOP]]></category>
		<category><![CDATA[TOP X]]></category>
		<category><![CDATA[TOP X roku]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://planszowkiwedwoje.pl/2019/01/top-10-planszowek-2018-roku-wg-wiktora/</guid>

					<description><![CDATA[Spieszę z wyjaśnieniem! Tytuł jest nieco przekłamany, bo tak naprawdę jest to TOP 7 i trzy wyróżnienia z kategorii lekkich i dość szybkich gier. Czemu? Bo chciałem znów okroić listę do pięciu pozycji, no ale po prostu się nie dało. Konkurencja była ogromna, bez większego problemu zrobiłbym zestawienie z piętnastoma tytułami. Nie ma jednak tak dobrze, trzeba wybierać te najlepsze z najlepszych. Tak więc przed Wami lista siedmiu najlepszych gier poznanych przeze mnie w 2018 roku i trzy bonusowe wyróżnienia.&#160; Wyróżnienia: Jako fan cięższych gier na ogół preferuję je od tytułów lekkich i mniej wymagających. Przed trzy wymienione niżej gry bez problemu wcisnąłbym trudniejsze planszówki, ale nie o to chodzi. By sprawiedliwości stało się zadość postanowiłem więc wspomnieć o trzech grach, które wyróżniały się w zeszłym roku na tle innych zbliżonych ciężarem, niewielkich planszówek. Oto one! Zamki Caladale Liczba graczy: 1-4 Recenzja: Zamki Caladale &#160; Nietypowa układanka kafelkowa od 2 Pionków. Wszystko byłoby tutaj &#8222;po staremu&#8221; gdyby nie to, że swoje zamki można w dowolnym momencie przebudowywać. Oprócz rywalizacji o punkty pojawiała się więc też ta o najpiękniejszy zamek. To gra bardzo lekka i rodzinna, a jednak przyciągnęła nas na dłużej. Ciągle zmieniające się zamki złożone z kilku rodzajów cegieł potrafiły też zmusić do ostrego kombinowania. Kolejne zaskoczenie z kategorii lekkich gier! Kieszonkowce quizowe Liczba graczy: 2+ Wrażenia: Kieszonkowce &#8222;Dobra, zagrajmy teraz szybko w jakiegoś Kieszonkowca. 10 minut i wracamy do czegoś większego&#8230;&#8221; &#8211; jeszcze chyba nigdy w przypadku żadnej gry tak się nie myliłem. Z dziesięciu minut robiło się na ogół 60 jak nie więcej. Quizy wydawnictwa Edgar to tak naprawdę tylko quizy, ale wzajemne przerzucanie się zagadkami zmodyfikowane o system punktowania potrafiło wciągnąć. Bardzo duże zaskoczenie! Patchwork Express Liczba graczy: 2 Recenzja: Patchwork Express Ładniejsza i nieco prostsza (a tym samym szybsza) wersja Patchworka. O ile pierwowzór nie wzbudził we mnie szczególnych emocji, to już nowa wersja bardzo przypadła mi do gustu. To rozrywka szybka, nieskomplikowana i przyjemna. Z jednej partyjki zawsze robią się ze dwie-trzy, a mimo to na zegarze nie mija nawet godzina. Jak na dwuosobowy fillerek &#8211; super! TOP 7: 7. Szarlatani z Pasikurowic Liczba graczy: 2-4 Recenzja: Szarlatani z Pasikurowic Szarlatani nie znaleźli się na liście dlatego, że patronowaliśmy tytułowi. To bardzo fajna gra rodzinna, ale jako bardziej zaawansowani gracze również bawimy się przy niej świetnie. Połączenie mechaniki press your luck polegającej na ryzykowaniu i wyciąganiu z woreczka kolejnych żetonów z budowaniem ich puli sprawdza się bardzo dobrze. Szarlatani są barwni, regrywalni i emocjonujący, a do tego mają proste zasady, które w kilka chwil można wytłumaczyć nawet początkującemu. Cud, miód i szczurze ogony! 6. Klany Kaledonii Liczba graczy: 1-4 Recenzja: Klany Kaledonii Jeden z powodów przedłużenia listy z top 5 do top 10 (czy tam 7). Klany poznałem na początku roku i bardzo je polubiłem. Na tyle, że ich polska wersja (czekająca jeszcze na pierwszą partię) wyparła z naszej półki Projekt Gaję. Ładniejsza, bardziej przystępna i lżejsza jest nadal angażującym euro, w którym trzeba pokombinować by odpowiednio zarządzać posiadanymi zasobami. Jeśli ktoś jeszcze lubi krówki, owieczki i ogólnie pojęte gry o rolnictwie, to będzie zachwycony. 5. Paperback Liczba graczy: 2-5 Recenzja: Paperback Coś lżejszego i bardziej rodzinnego, czyli karciana wariacja na temat Scrabbli. W Paperbacku budujemy własną talię liter i układamy z nich wyrazy tak, by zdobywać fundusze na zakup kolejnych kart i punktujących dżokerów. Gra w praktyce testowana na mojej mamie, więc z atestem, że nadaje się też dla mniej zaawansowanych. Oryginalny pomysł zaskutkował udaną grą, która jest powiewem świeżości wśród znanych mi deck builderów. 4. Dominant Species Liczba graczy: 2-6 Recenzja: Dominant Species Anachrony to ciężkie euro, jednak Dominant Species jest jeszcze bardziej wymagającą grą. Wszystko dzięki temu, że do rozmieszczania robotników (tutaj nie ma silenia się na klimat, to po prostu drewniane walce) dorzucono jeszcze wszechobecną interakcję. Nasze gatunki na planszy będą się zżerać, przesuwać i walczyć o tytułową dominację. Dominant budzi ogromne emocje, wymaga skupiania przez całą partię i niechętnie wybacza popełnione błędy. Dla fanów ciężkich sucharów przesyconych interakcją strzał w dziesiątkę! 3. Anachrony Liczba graczy: 1-4 Recenzja: Anachrony Wielkie pudło skrywające wiele różnego rodzaju elementów zwiastuje ciężkie, dobre euro. I tak jest w tym przypadku. Worker placement z kilkoma twistami, z których najciekawszym są chyba podróże w czasie w postaci otrzymywania zasobów z przyszłości, które później będzie trzeba wysłać sobie w przeszłość. Do tego zróżnicowane frakcje, kilka rodzajów zasobów do zarządzania, rozwijanie własnych bunkrów kolejnymi modułami, cztery typy pracowników i wymagająca egzoszkieletów plansza główna (dodatek w wersji angielskiej wprowadza tutaj zamiast żetonów figurki) sprawiają, że Anachrony to jedna z jaśniejszych pozycji zeszłego roku. Na dodatek dostępna już w polskiej wersji dzięki wydawnictwu Albi! 2. Heaven &#38; Ale Liczba graczy: 2-4 Recenzja: Heaven &#38; Ale Dość &#8222;zwykłe&#8221;, niewyróżniające się wyglądem euro okazało się prostą pod względem zasad, ale dającą bardzo wiele możliwości planszówką. Intuicyjna rozgrywka, ciekawe rozwiązania mechaniczne i naprawdę wciągająca oraz wymagająca rywalizacja bez problemu zamykająca się w godzinie. Czego chcieć więcej? Aż dziwi mnie, że Heaven &#38; Ale nie ukazało się w Polsce, bo to świetny tytuł. Mimo ogromnej konkurencji to najlepsze euro poznane przeze mnie w 2018 roku! 1. Detektyw: Kryminalna gra planszowa Liczba graczy: 1-5 Recenzja: Detektyw: Kryminalna gra planszowa Moim zdaniem najlepsza gra zeszłego roku. Chociaż może słowo &#8222;gra&#8221; nie do końca oddaje to, czym jest Detektyw. To doświadczenie pozwalające wcielić się w detektywa. Przed mechanikę wybija się tutaj temat i zagadki, do których rozwiązania nie wystarczy dobry rzut kością (taka metafora, w grze nie ma kostek) ani odpowiednia strategia. Cała zabawa to dedukowanie, tworzenie notatek na podstawie zdobywanych informacji, śledzenie różnych tropów, łączenie faktów&#8230; Po kilkugodzinnym scenariuszu byliśmy na ogół zmęczeni, ale usatysfakcjonowani. Nic tylko zebrać stałą ekipę i zarezerwować kilka wieczorów! LUBISZ TOPKI? WESPRZYJ BLOGA NA:]]></description>
		
					<wfw:commentRss>https://planszowkiwedwoje.pl/2019/01/top-10-planszowek-2018-roku-wg-wiktora/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>TOP 5 planszówek 2017 roku (wg Wiktora)</title>
		<link>https://planszowkiwedwoje.pl/2018/01/top-5-planszowek-2017-roku-wg-wiktora/</link>
					<comments>https://planszowkiwedwoje.pl/2018/01/top-5-planszowek-2017-roku-wg-wiktora/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Wiktor (Planszówki we dwoje)]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 15 Jan 2018 12:20:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[publicystyka]]></category>
		<category><![CDATA[topki]]></category>
		<category><![CDATA[TOP]]></category>
		<category><![CDATA[TOP X]]></category>
		<category><![CDATA[TOP X roku]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://planszowkiwedwoje.pl/2018/01/top-5-planszowek-2017-roku-wg-wiktora/</guid>

					<description><![CDATA[Patrząc na tegoroczne recenzje i poznane przeze mnie tytuły bez problemu mógłbym stworzyć listę dziesięciu, piętnastu gier. Jednak wybór tylko pięciu to trudne zadanie zmuszające do ostrej selekcji. W tym roku jest sucho (z jednym wyjątkiem) i raczej ciężko, bo w zestawieniu przeważają różnej maści gry euro! Na listę trafiły tylko gry wydane w zeszłym roku, przy czym dla polskich wersji brałem pod uwagę datę rodzimego wydania. Zestawienie Kasi znajduje się tutaj: TOP 5 planszówek 2017 roku (wg Kasi). Nieobecni W zestawieniu brakuje dwóch tytułów, które ukazały się w Polsce w tym roku i powinny mieć swoje miejsce w TOP 5, bo po prostu na nie zasługują. Mowa o Spartakusie (który na ostatniej liście moich ulubionych gier pojawił się na drugiej pozycji) oraz o Star Realms (świetnej, szybkiej i emocjonującej karciance dla dwóch osób). Uznałem jednak, że skoro obie gry znam już od dawna, to powinny ustąpić miejsca tytułom, w które pierwszy raz zagrałem w 2017 roku. Tak czy inaczej obie gry gorąco polecam! 5. Uczta dla Odyna Liczba graczy: 1-4 Recenzja: Uczta dla Odyna &#160; Gdzieś w podsumowaniu recenzji napisałem, że Uczta dla Odyna znajdzie się na mojej liście najlepszych gier 2017 roku, więc wypada dotrzymać słowa. Tym bardziej, że to dość wymagające euro zasługuje na wyróżnienie. Uwe Rosenberg może i nie jest oryginalny, ale do jego kolejnych tytułów siadam z dużą chęcią. W Uczcie projektant połączył dwie lubiane przez siebie (i przeze mnie) mechaniki: rozmieszczanie robotników (znane z Agricoli, Pól Arle, Kawerny) z dokładaniem kafelków (Indian Summer, Ogródek). Bardzo dużo akcji do wyboru, sporo decyzji do podjęcia i pudełko wypchane elementami. W sam raz dla miłośników cięższych i bardziej wymagających tytułów. 4.Keyflower Liczba graczy: 2-6 Recenzja: Keyflower &#160; Keyflower zawsze był gdzieś na mojej liście planszówek do zagrania, ale dopiero polskie wydanie pozwoliło zrealizować ten cel. Gra ma wszystko to, co lubię: dokładanie kafelków, licytacje i mechanikę rozdzielania punktów akcji (w tym wydaniu dość zbliżoną do rozmieszczania robotników). Rozwiązania te zręcznie połączono, a wszystko wydaje się bardzo intuicyjne i proste. Nie brakuje oczywiście różnych decyzji i wyborów, znaczenie mają nie tylko kupione kafelki, ale też odpowiednie wykorzystywanie swoich robotników. Partie są szybkie i płynne, dzięki czemu nie trzeba długo czekać na swoją turę. Spore zaskoczenie! 3. Lorenzo il Magnifico Liczba graczy: 2-4 Recenzja: Lorenzo il Magnifico Lorenzo il Magnifico nie należy do najbardziej reklamowanych gier tego roku, należy jednak do tych najlepszych. Mimo wykorzystania kości wszyscy mają równe szanse i taki sam dostęp do akcji. Gra pozwala na budowanie silniczków z kart, ale główną jej mechaniką jest rozmieszczanie robotników. Na planszy jest ciasno, czuć rywalizację o atrakcyjne pola, a niewielka liczba meepli generuje presję, która jednak nie ogranicza swobody decyzji. Świetna gra i tyle! 2. Great Western Trail Liczba graczy: 2-4 Recenzja: Great Western Trail &#160; Great Western Trail pojawił się też na liście Kasi, więc coś w tym musi być.&#160; Gra łączy w sobie tematykę westernu z ciekawą mechaniką ruchu oraz budowaniem talii. Daje to bardzo fajny efekt, bo planszówka jest emocjonująca i rywalizacyjna, ale przy tym wymaga optymalizowania ruchów oraz zwalczania losowości wynikającej z doboru kart. Po świetnej Wyspie Skye oraz ciekawej Mombasie Alexander Pfister pokazał, że potrafi robić wymagające gry euro. Great Western Trail jest tego idealnym przykładem! 1. Gloomhaven Liczba graczy: 2-4 Wrażenia: Gloomhaven &#160; Nie jestem jakimś wielkim fanem przygodówek, zdecydowanie bliżej mi do gier euro. A jednak pierwsze miejsce tegorocznego zestawienia przyznaję Gloomhaven. To drugi druk tytułu, jednak dopiero dzięki niemu gra dociera do szerszej publiczności. I robi chyba dobre wrażenie, bo aktualnie jest najlepiej ocenianą planszówką w rankingu BGG (ogólnym, strategicznym i tematycznym). Oprócz epickiej kampanii, na którą składa się kilkadziesiąt scenariuszy, GH przyciąga świetną mechaniką akcji i wymagającymi scenariuszami. Nie jest to kolejna gra typu &#8222;rusz się i rzuć&#8221;, bo zastosowane rozwiązania pozwalają na optymalizację ruchów, a losowość jest na tyle ograniczona, że nie przeszkadza. Po każdej partii z niecierpliwością czekam na kolejne spotkanie pełne przygód! Zgadzam się więc z opinią użytkowników BGG i polecam Gloomhaven wszystkim planszówkowiczom władającym językiem angielskim.]]></description>
		
					<wfw:commentRss>https://planszowkiwedwoje.pl/2018/01/top-5-planszowek-2017-roku-wg-wiktora/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>TOP 5 planszówek 2017 roku (wg Kasi)</title>
		<link>https://planszowkiwedwoje.pl/2018/01/top-5-planszowek-2017-roku-wg-kasi/</link>
					<comments>https://planszowkiwedwoje.pl/2018/01/top-5-planszowek-2017-roku-wg-kasi/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Wiktor (Planszówki we dwoje)]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 13 Jan 2018 14:59:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[publicystyka]]></category>
		<category><![CDATA[topki]]></category>
		<category><![CDATA[TOP]]></category>
		<category><![CDATA[TOP X]]></category>
		<category><![CDATA[TOP X roku]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://planszowkiwedwoje.pl/2018/01/top-5-planszowek-2017-roku-wg-kasi/</guid>

					<description><![CDATA[Styczeń w pełni, czas więc zabrać się za rozliczenia z zeszłym rokiem. W 2017 w Polsce ukazało się sporo dobrych gier, w tym kilka pozycji kultowych, jak chociażby Zamki Burgundii czy Trajan autorstwa Stefana Felda. I pewnie gdyby nasze listy były dłuższe, to znaleźlibyście na nich te tytuły, jednak celem top 5 jest wyłonienie tych kilku gier, kwalifikują się do ścisłej czołówki. Każde z nas przygotowało własną topkę, więc powtarzające się tytuły można uznać za te najlepsze. Dzisiaj prezentujemy zestawienie autorstwa Kasi. Na listę trafiły tylko gry wydane w zeszłym roku, przy czym dla polskich wersji braliśmy pod uwagę datę rodzimego wydania. 5. Kingdomino Liczba graczy: 2-4 Recenzja: Kingdomino &#160; Kingdomino łączy w sobie wszystkie zalety gry rodzinnej (jak prostota zasad, ładny wygląd i solidne wykonanie) z rozgrywką, która jest w stanie usatysfakcjonować nawet planszówkowego wyjadacza. Domino z twistem bardzo pozytywnie mnie&#160; zaskoczyło i zupełnie niespodziewanie stało się jednym z moich ulubionych lekkich tytułów. 4. Century: Korzenny Szlak Liczba graczy: 2-5 Recenzja: Century: Korzenny Szlak &#160; Nie tylko ciężkimi, kilkugodzinnymi tytułami żyje gracz. Century urzekło mnie prostotą, dynamiką rozgrywki, a jednocześnie mocą tkwiącą w tych banalnych z pozoru rozwiązaniach. Rywalizacja polega na zbieraniu różnych przypraw, przemienianiu ich w inne i kupowaniu za nie kart bogactwa. Świetnie się przy nim bawię, jest lekkie, a jednocześnie pobudzające do myślenia. No i do tego bardzo ładnie wydane, co zaspokaja mój zmysł estetyczny. 3. Pandemic Legacy sezon 2 Liczba graczy: 2-4 Recenzja: wkrótce 😉 Rozgrywki w typie legacy same w sobie są niezwykłym doświadczeniem &#8211; działania graczy zmieniają planszówkę i jej elementy. Przełamują w graczach pewne tabu i stanowią niepowtarzalną przygodę. Pandemic natomiast oferuje do tego interesujący temat, przejrzystą mechanikę i łatwo przyswajalne zasady. Rozgrywka nad stołem, wspólne podejmowanie decyzji świetnie budują klimat i angażują wszystkich graczy. Jako że nie graliśmy w pierwszy sezon, to było to dość duże zaskoczenie ubiegłego roku. 2. Great Western Trail Liczba graczy: 2-4 Recenzja: Great Western Trail &#160; GWT to wyjątkowa, oryginalna gra euro, która nie tylko zachwyca intuicyjnością zasad oraz ciekawym połączeniem mechanik, ale także urzeka ładnym wyglądem i całkiem przemyślanym klimatem. Dostarczanie bydła (przedstawionego na kartach) do Kansas, możliwość wykonywania różnych akcji po drodze i optymalizowanie ruchów wymagają skupienia oraz przemyślanych działań. To gra otwarta na graczy i ich pomysły, dająca dużą swobodę działania i jednocześnie angażująca od początku do końca. 1. Gloomhaven Liczba graczy: 2-4 Wrażenia: Gloomhaven &#160; Gloomhaven pokazało mi jak można grę przygodową wprowadzić na zupełnie nowy poziom. To tytuł monumentalny &#8211; zarówno pod względem wykonania jak i dziesiątek, a nawet setek godzin rozrywki, jakie jest w stanie zapewnić (i to bez żadnych dodatków oraz konieczności kupowania kolejnych zestawów). Planszówka to połączone w kampanię scenariusze, między którymi gracze podejmują decyzje dotyczące wizyt w mieście (zakupy, wydarzenia, awansowanie na nowe poziomy). No i nie można zapomnieć o ciekawej, dość intuicyjnej stronie mechanicznej podczas samych misji, wciągającej rozgrywce i bardzo przekonującym klimacie. To planszówka, koło której nie da się przejść obojętnie.]]></description>
		
					<wfw:commentRss>https://planszowkiwedwoje.pl/2018/01/top-5-planszowek-2017-roku-wg-kasi/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>TOP 5 gier 2016 roku</title>
		<link>https://planszowkiwedwoje.pl/2017/01/top-5-gier-2016-roku/</link>
					<comments>https://planszowkiwedwoje.pl/2017/01/top-5-gier-2016-roku/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Wiktor (Planszówki we dwoje)]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 01 Jan 2017 15:44:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[topki]]></category>
		<category><![CDATA[TOP]]></category>
		<category><![CDATA[TOP X]]></category>
		<category><![CDATA[TOP X roku]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://planszowkiwedwoje.pl/2017/01/top-5-gier-2016-roku/</guid>

					<description><![CDATA[Nowy rok jest doskonałą okazją do podsumowania tego minionego. W zeszłym roku poznaliśmy sporo gier, zarówno tych nowszych, jak i starszych. We wpisie znajdziecie więc po pięć pozycji wydanych w 2016 roku, które uznaliśmy za najlepsze i najciekawsze tytuły.&#160; Dlaczego tylko pięć? Początkowo lista miała obejmować jedynie trzy gry, jednak im bliżej jej było do powstania, tym większa się stawała. W końcu, rozważając już top 10 nieco przyhamowałem. Nie sztuką jest wypisać wszystkie fajne planszówki. Cała zabawa polega jednak na tym, by wybrać te, które są &#8222;naj&#8221;. A oto i one! Terraformacja Marsa Liczba graczy: 1-5 Recenzja: Terraformacja Marsa Zdecydowanie najciekawsza planszówka, w którą miałem okazję zagrać w zeszłym roku. Kosmiczny klimat doskonale komponuje się z karcianą mechaniką, budowaniem silniczków i zarządzeniem zasobami. Terraformacja Marsa zgrabnie wplata do zabawy odrobinę losowości i interakcji, dzięki czemu każda partia różni się od poprzednich. Z niecierpliwością wypatruję dodatków, z których pierwszy powinien ukazać się już w drugiej połowie roku. Wyspa Skye Liczba graczy: 2-5 Recenzja: Wyspa Skye O ile Terraformacja podbiła rok pod kątem większych gier, to w kategorii krótszych pozycji najbardziej wyróżniła się według mnie Wyspa Skye. Jako fan dokładania kafelków z radością przywitałem ją na swojej półce. Tytuł pozwala pokombinować, jest bardzo regrywalny i uniwersalny &#8211; siadam do niego z przyjemnością z doświadczonymi znajomymi, jak i mniej grającą rodziną. Idealna pozycja dla kogoś lubiącego serię Carcassonne, kto szuka trochę trudniejszego wyzwania. Pola Arle Liczba graczy: 1-2 Recenzja: Pola Arle Świetne, cięższe i dłuższe euro dla par. Mimo że Agricola (ble!) czy Szklany szlak mnie nie urzekły, to Pola Arle sprawiły, iż zapałałem sympatią do pana Rosenberga. Zabawa jest wymagająca, a mnogość ścieżek, które można obrać sprawia, że bardzo mi się spodobała. Tytuł stawia przed graczem zadanie &#8211; osiągnięcie największej liczby punktów &#8211; i pozostawia mu dużą dowolność co do sposobu, w jaki zostanie ono osiągnięte. Przy odrobinie wprawy partię (z rozłożeniem wszystkiego) można rozegrać już w dwie godzinki. Wiek pary (Steam Works) Liczba graczy: 2-5 Recenzja: Steam Works Recenzując tytuł pisałem, iż &#8222;Steam Works prawdopodobnie zostanie pod koniec roku jedną z moich najlepszych pozycji z 2016&#8243; i słowa dotrzymuję. Konstruowanie maszyn, przerabianie źródeł energii na punkty i szukanie najlepszych rozwiązań sprawia mi dużo frajdy. Podobnie jak i w Polach Arle, Wiek pary zostawia graczom sporo swobody. Gdy zapominam dlaczego właściwie tytuł tak bardzo mi się spodobał wystarczy, że rozegram jedną partyjkę i wszystko staje się jasne. Ten nietypowy worker placement świetnie trafił w mój gust. Carcassonne: Star Wars Liczba graczy: 2-5 Recenzja: Carcassonne: Star Wars Ostatnia pozycja zestawienia sprawiła mi najwięcej trudności. Carcassonne: Star Wars szło łeb w łeb z Pięcioma Klanami, jednak masa partii rozegranych w święta sprawiła, że na listę trafiła kolejna gra z kafelkami w roli głównej. Wprowadzone w tej edycji bezpośrednia interakcja i odrobina dodatkowej losowości w postaci kości dodały grze emocji. Nie bez znaczenia jest też tematyka Star Wars. Mało odczuwalna podczas zabawy i tak sprawia, że dzięki temu chętniej sięga się po niebieskie pudełko. Proste, dynamiczne i rozgrywane z wypiekami na twarzy Carcassonne to jeden z lepszych familijnych tytułów, które poznałem w tym roku. I w końcu to nie ja męczyłem rodzinę grami! Wszyscy sami domagali się kolejnych partii. Moje top 3 wygląda podobnie jak u Wiktora, kolejno są to: Wyspa Skye była niesamowitym, pozytywnym zaskoczeniem. Za każdym razem z chęcią do niej wracam, bo fantastycznie łączy dynamiczną, pozornie lekką rozgrywkę z koniecznością pogłówkowania. Ważne w niej jest też pewne wyczucie i planszówkowa intuicja. Do tego świetnie się skaluje i ma ogromną regrywalność. Dla mnie to prawdziwy czarny koń! Terraformacja Marsa, znalazła się u mnie na drugim miejscu, lecz wahałam się co do tej najlepszej dwójki. Ostatecznie wygrała Wyspa ze względu na swoją większą uniwersalność i to, że mogę się nią cieszyć w gronie także mniej ogranym. Terraformacja jest natomiast moim geekowskim ulubieńcem. Lubię odkrywać w niej nowe ścieżki, grając różnymi korporacjami, a także szukać korzyści w łączeniu zdolności kart. Daje to bardzo dużo satysfakcji i przyjemnie męczy mózg. Pola Arle początkowo mnie przeraziły, ale już pierwsza partia pokazała, że taki rasowy &#8222;sucharek&#8221; może dać ogromną frajdę. Czułam się jak duże dziecko w piaskownicy, tyle możliwości, że ogranicza mnie niemal wyłącznie moja wyobraźnia. Świetne jest tu testowanie różnych dróg do zwycięstwa i sprawdzanie samej siebie ile jestem w stanie z obranej taktyki wyciągnąć. Flick&#8217;em Up! Dzika strzelanka Liczba graczy: 2-10 Recenzja: Flick&#8217;em Up! Wielu pewnie powie, że to trochę bardziej zabawa niż klasyczna planszówka. Ale to właśnie ta lekkość i nowe dla mnie, nietypowe rozwiązania sprawiły, że Flick&#8217;em Up! trafił do mojej topki. Dał mi on dużo radości, pozwolił się wyluzować i urozmaicić planszówkowe zmagania. To po prostu rozrywka w czystej postaci. Grand Austria Hotel Liczba graczy: 2-4 Recenzja: Grand Austria Hotel Długo zastanawiałam się jaką planszówkę umieścić na ostatnim miejscu tej krótkiej listy. Ostatecznie padło na Grand Austria Hotel, ponieważ rzadko zdarzają się gry, które tak mocno angażują mnie podczas partii. Znalazłam tu emocje związane z rzutami kośćmi i niemal cały czas analizowałam, obmyślałam i planowałam. Nie do końca wiem czemu, ale w formie oferowanej przez GAH dawało mi to jakąś dziką radość.]]></description>
		
					<wfw:commentRss>https://planszowkiwedwoje.pl/2017/01/top-5-gier-2016-roku/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
