recenzje planszówek,  wszystkie

Seasons (Pory roku) – recenzja

https://planszowkiwedwoje.pl/2014/02/seasons-pory-roku-recenzja.htmlSeasons (Pory roku) to chyba nasza jedyna gra, którą
jako pierwsza zauważyła Kasia. Naturalnie zaczęła namawiać mnie
na jej zakup (a na ogół dzieje się na odwrót ;)) i tak oto kiedyś
gra dołączyła do naszej kolekcji. Zdecydowanie jest to jedna z
najbardziej kolorowych i wizualnie bajkowych pozycji, z jaką
mieliśmy do czynienia.

Wygląd i wykonanie

Wiktor:

Gra jest śliczna i kolorowa. Uwagę przyciąga już
pudełko, z ciekawą, barwną grafiką zapowiadającą ładne
ilustracje na kartach. I tak jest, bo są one nawet ładniejsze niż
grafika z pudełka. Sama karty są dobrej jakości – wystarczająco
sztywne aby się nie gięły.

Największe wrażenie na nas zrobiły jednak kości
(tych dużych, ledwo mieszczących się w dłoni sześcianów nie
można nazwać po prostu kostkami). Solidnie i ciężkie kości,
których jest łącznie dwadzieścia w czterech kolorach wraz ze
stoma kartami sprawiają, że nie żal wydanych pieniędzy. Koło pór
roku, plansze graczy, tor kryształów i żetony zrobione są z
grubej tekturki i dorównują kartom i kościom nie tylko pod
względem wykonania, ale i estetyki.

Skoro już słodzę tej grze, to należy jeszcze
napisać słowo na temat wypraski. Jest ona niezwykle praktyczna –
mieści wszystkie karty w koszulkach, nie sprawia trudności z
wyciąganiem elementów (nawet żetonów, z którymi w innych grach
bywa różnie). Wielkie brawa, bo na tle gier, w których wypraski
tylko wypełniają pudełko ta pozytywnie się wyróżnia.

Kasia:  

W kwestii wyglądu muszę w pełni
zgodzić się z Wiktorem – nie ma się do czego przyczepić. Od siebie dodam
jedynie, że karty są przejrzyście zaprojektowane – wszelkie
potrzebne informacje można na nich bez problemu znaleźć, symbole nie są trudne do odnalezienia i zrozumienia.

Ocena Wiktora: 10/10

Ocena Kasi: 10/10

Zasady i instrukcja

Wiktor:

opis zasad:

Gracze biorą udział w trwającym przez trzy lata
turnieju, a celem gry jest uzyskanie jak największej liczby punków
na koniec trzeciego roku. Upływ czasu oznaczany jest za pomocą koła
pór roku. Przed przystąpieniem do rywalizacji każdy z nich musi
najpierw wybrać karty, z których będzie mógł korzystać. W
pierwszej fazie gracze na zasadzie draftu wybierają po 9 kart, które
następnie dzielą na trzy stosy po trzy karty. Każdy zaczyna tylko
z trzema kartami w ręku, a dostęp do kolejnych uzyskuje wraz ze
zmianą roku rozgrywki. Druga faza to już rzucanie kośćmi,
wybieranie ich (zawsze jedna z kości, niezależnie od liczby graczy
pozostaje niewybrana) i rozgrywanie akcji, które oferują oraz
zagrywanie kart. Są to: uzyskanie energii, uzyskanie kryształów
(punktów), dobranie karty, zwiększenie poziomu mocy (określającego
ile kart może wyłożyć gracz) oraz przemiana żetonów energii w
kryształy. Niektóre akcje występują samodzielnie, a część z
nich łączy się z innymi.

opinia:

Seasons to gra dość prosta, którą można szybko i
łatwo wytłumaczyć innym. Składa się ona z dwóch faz –
Preludium i Turnieju – obie są opisane w instrukcji i nie budzą
wątpliwości. Instrukcja, mimo błędów (o nich za chwilę) jest
czytelna, aczkolwiek mogłaby być jeszcze bardziej intuicyjna. Pory
roku to jednak gra, podczas której praktycznie się z niej nie
korzysta, bo zasady są na tyle proste, że można je zapamiętać.

W tej beczce miodu znajduje się jednak łyżka
dziegciu, którą dołożył polski wydawca. Otóż w grze występują
błędy, których jednak nie jest wiele. Dwa z nich zawiera
instrukcja: w jednym miejscu nie przetłumaczono jednego akapitu (na
szczęście pod koniec książeczki, gdzie znajduje się jedynie
skrót całych zasad) z języka francuskiego na polski, a w drugim
pomylono kropki z liczbami (ta pomyłka wprowadza pewną
dezorientację, ale po obejrzeniu kości rozwiązanie staje się
raczej jasne). Dwa kolejne błędy znajdują się na kartach (42 i
50), jednak opis ich działania błędny jest tylko na nich, a
zawarta w instrukcji lista kart i objaśnień jest prawidłowa.

Kasia:  

Naturalnie też zwróciłam uwagę na
błędy, które obniżyły trochę moją ocenę. Na zdecydowaną korzyść
gry zaliczyć można natomiast zawarte na końcu instrukcji opisy działania kart,
które rozwiewają ewentualne wątpliwości. Wyjaśnienia zawierają
na przykład nazwy kart, które mogą podlegać danym efektom.

Ocena Wiktora: 7/10

Ocena Kasi: 8/10

Rozgrywka

W grze występuje niewielka ilość
interakcji negatywnej. Karty mogą mieć efekty, dzięki którym
można ukraść przeciwnikowi kryształy lub zmusić go do
poświęcenia karty. Jest ich jednak niewiele, a przeważająca część
rozgrywki to zagrywanie własnych kart i zbieranie punków. Duże
znaczenia ma tutaj draft, który w niektórych przypadkach może
przesądzić o wyniku rozgrywki, na szczęście możliwość doboru
kart podczas gry trochę łagodzi błędy popełnione przez gracza
podczas draftu. Dla mnie jest to minus tej gry, gdyż zdecydowanie
wolę możliwość bezpośredniego zaatakowania przeciwnika.
Rywalizacja o punkty, to nie rywalizacja! 😉 Taki przebieg gry
powinien jednak przypaść do gustu graczom, którzy wolą gry typu
euro. Pory roku oferują rozsądne połączenie losowości (karty,
kości) z planowaniem (draft, zarządzanie energią) i niemal
bezkonfliktową rozgrywką.

Ciekawie w grze wypada możliwość łączenia
efektów kart. Wymaga to uważnego draftowania, ale dobrze zagrane
combo pozwala czasami na uzyskanie kilku dodatkowych punktów.
Mechanizm ten chroni też przed monotonią, bo praktycznie w każdej
rozgrywce wpadamy na coś nowego, odkrywamy zastosowania kart, o
których wcześniej nie myśleliśmy.

Mimo że w grze nie czuć dynamiki, to nie jest to
pozycja, która się „ciągnie” i w której każdy co chwilę
zerka na zegarek. Bywają partie szybsze i wolniejsze, jednak
pudełkowe 60 minut trafnie określa czas rozgrywki (naturalnie na
dwie osoby).

Kasia: 

Dla mnie ilość interakcji jest
wystarczająca (chociaż gdyby było jej więcej, to nie miałabym nic
przeciwko). Dodatkową opcją utrudniania gry
przeciwnikowi jest tutaj możliwość podebrania przydatnej kości,
która krzyżuje plany konkurencyjnego maga. Podoba mi się
konieczność odłożenia części kart „na później”, czyli na
następne lata turnieju. Sprawia to, że ważna staje się umiejętność odpowiedniego, długofalowego planowania swoich poczynań. Minusem jest trochę niepraktyczny, wg mnie,
tor kryształów. Nie wszystkie rzędy mają po 10 oczek, przez co
czasami trzeba się trochę nagimnastykować przy liczeniu.

Ocena Wiktora: 7/10 

Ocena Kasi: 9/10

Gra we dwoje

Wiktor:

Seasons działa znakomicie na dwie osoby. Rozgrywka
jest płynna, czekanie na własną turę nie nuży i bez problemu
można śledzić poczynania przeciwnika – nie zdarzyła nam się
jeszcze sytuacja, w której trudno byłoby ogarnąć co dzieje się
na stole. Jedynym minusem podczas gry we dwoje może być konieczność
pozostawienia dwóch kości w pudełku, są takie fajne, że aż
szkoda (musimy kiedyś przetestować wariant, w którym użyjemy
wszystkich pięciu!).

Kasia: 

Brak przestojów, to niewątpliwa
zaleta gry we dwoje. Taka rozgrywka pozwala też lepiej wczuć
się w fabułę gry, którą jest turniej magów. Grając w więcej
osób wrażenie to nieco słabnie. Uważam, że gra sprawdzi się świetnie nawet jeśli rzadko macie okazję grywać w większym gronie.

Ocena Wiktora: 10/10

Ocena Kasi: 10/10

Klimat i tematyka

Wiktor:

Tematyką gry jest turniej, w którym nagrodą jest
tytuł arcymaga królestwa Xidit. Brzmi ok, chociaż to już było, i
to nie raz. Niestety, dla mnie, poprzez brak bezpośredniej,
brutalnej interakcji tematyka nie jest zbytnio wyczuwalna. Ot,
wykładam karty, biorę żetony, przesuwam znacznik kryształów
zamiast rzucać zaklęcia, ciskać błyskawicami i posyłać stwory
do boju. Na szczęście klimat ratują trochę ilustracje na
karatach, przedstawiające przedmioty i towarzyszy. Cała gra jest
utrzymana raczej w klimacie lekko żartobliwym, co widać po
niektórych kartach. Słodkie stworki, z wielkimi oczami to tutaj
norma, a nawet pijawka na jednej z kart wygląda przyjemnie i wzbudza
sympatię. Gdyby jeszcze na kratach znajdowały się jakieś
klimatyczne wstawki… Całe szczęście, że w tego typu grze brak
wyraźnie odczuwalnego klimatu to nie taki wielki problem.

Kasia: 

Dobrze odwzorowano upływ czasu i
zmieniające się pory roku, które są odczuwalne dzięki
zmieniającym się kościom i rodzajom energii, które można z nich
uzyskać. Ta oryginalna mechanika stanowi bardzo ciekawy element Seasonsów, który działa na korzyść gry. Jednak sama tematyka pojedynku magów nie jest przedstawiona jakoś
szczególnie dobrze (są gry, w których zdecydowanie lepiej można
wczuć się w rolę), poza tym jest nieco oklepana. Można powiedzieć, że to taka walka magów w wersji „light”, raczej bezkrwawa i umiejscowiona w barwnej, nieco bajkowej konwencji.

Ocena Wiktora: 6/10

Ocena Kasi: 7/10

Podsumowanie

Wiktor:

Mogę śmiało polecić tę grę wszystkim, którzy
szukają rozrywki dla dwóch osób, która nie jest pozbawiona
losowości ani nastawiona na wbijanie szpili przeciwnikowi.
Zastosowane w niej mechanizmy sprawiają, że gra nie znudzi się
nawet po kilkudziesięciu partiach, które rozgrywa się stosunkowo
szybko. Pozycja dobra zarówno dla bardziej doświadczonych graczy,
szukających miłej i lekkiej gry, jak i osób stawiających pierwsze
kroki w hobby. Prostota zasad i śliczny wygląd sprawiają, że to
niemal doskonała gra dla par – niewielka ilość interakcji
gwarantuje, że nie będziecie musieli spać na podłodze nawet w
przypadku wygranej 😉

Kasia: 

Jest to jedna z moich ulubionych gier, w którą mam
ochotę grać znacznie częściej niż Wiktor, co kończy się na ogół
wylądowaniem Seasonsów na naszym stole. Spora liczba kart oferuje
dobrą, za każdym razem inną rozgrywkę, a ciekawe połączenie różnych mechanik (przede wszystkim draft i upływ czasu) sprawia, że można przy niej przyjemnie spędzić czas zarówno we dwójkę jak i w 3 czy 4 osoby. Jeśli dodacie do tego
satysfakcjonujący stosunek ceny do jakości, gra powinna znaleźć
się na Waszej półce.

Plusy:

  • śliczny wygląd, świetne wykonanie
  • na ogół podoba się płci pięknej 😉
  • bardzo dobrze działa na dwie osoby
  • ciekawe możliwości „combienia się” kart

Minusy:

  • za mało klimatu
  • niewielka interakcja

2 komentarze

Skomentuj

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.